NIEUWS

 

Agenda

 

 

21 juni Meditation Mob 17.00 tot 18.00 uur Trappen Jacobuskerk Enschede

 

Deze zomer (9-13 augustus) organiseert het No Nukes team van IKV Pax Christi een bustour naar een actiekamp bij de kernwapenbasis in Büchel, Duitsland. Onderweg wordt ook bij de Nederlandse kernwapenbasis Volkel geprotesteerd.

                                                                                             graphic

Op vrijdag 9 augustus vertrekken we met de bus vanaf Amsterdam en Utrecht naar de kernwapenbasis in Volkel . Daarna rijden we meteen door naar de kernwapenbasis Büchel   in Duitsland. In Büchel sluiten we aan bij een actiekamp opgezet door Atomwaffenfrei.Jetz, onze ICAN   partner in Duitsland. De dagen zijn gevuld met diverse muziekactiviteiten, trainingen in geweldloos aktievoeren, optredens en debatten. Speel je muziek? Neem dan naast je tent ook je instrument mee! Op 11 en 12 augustus wordt er een muzikale blokkade van de basis georganiseerd.

Meer informatie over het progamma kun je vinden op de website van Atomwaffenfrei.Jetzt . Deelname aan de busreis kost € 35,00, excl. eten en drinken (geschat op € 10 per dag).

Wat: Busreis naar actiekamp in Büchel
Waar: Büchel, Duitsland
Wanneer: 9-13 augustus 2013
Inschrijven: Inschrijven is verplicht en kan via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
Kosten: € 35,00*, excl. eten & drinken

De vertrekpunten en precieze tijden van de busreis worden z.s.m. bekend gemaakt. Mocht je in de tussentijd meer informatie willen, stuur een mail naar: nukes@ikvpaxchristi.n l.

* Mensen met een krap budget kunnen in overleg korting krijgen. Voor meer informatie stuur een mail naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .

Meer info over wat jij kan doen tegen kernwapens: www.nonukes.nl

Meer info over het aktiekamp in Büchel: www.atomwaffenfrei.de/   , in het engels :  http://tinyurl.com/lnprphm

Meer info over ICAN, the International Campaign to Abolish Nuclear Weapons: www.ICANW.org

Roep je regering op te gaan onderhandelen over een verbod op kernwapens!

Teken de petitie op www.nonukes.nl

 

 

 

 

De Initiatiefgroep “OORLOG IS GEEN OPLOSSING” Enschede
organiseerde op 27 mei jongstleden een avond met als motto: DE WAARHEID OVER SYRIË
 

Is er nog hoop voor een seculier Syrië? Syriërs zullen vertellen wat niet of nauwelijks in de Nederlandse media verteld wordt; de andere kant van het verhaal: de kidnap-ping van honderden hoogopgeleiden, de dagelijkse bedreigingen in en buiten Syrië, de verdrijving van bevolkingsgroepen en vernietiging van hun cultuurgoederen. En het werkelijke verhaal over de oppositie: de snelle overgang naar een gewapende strijd; de economische belangen van de bondgenoten van de oppositie in Syrië.

met:

  • Harry van Bommel, buitenlandwoordvoerder SP-Tweede Kamerfractie
  • en Aziz Beth Aho, Aramese Beweging voor Mensenrechten
  • Layal Chaker, Syrische, op persoonlijke titel
  • Sheruan Hassan, Syrisch-Koerdische Democratic Union Party (PYD)
  • Ali Mahmoud, Syriër, op persoonlijke titel
  • Sanaa Mohammed, Syriërs en Nederlandse vrienden van Syrië
  • Yvette Shamier, Comité Syrian in Nederland

gevolgd door een paneldiscussie met de bovengenoemde personen
 

verslag:

Eenzijdige berichtgeving en de waarheid over Syrië

Op maandagavond 27 mei 2013 organiseerde de initiatiefgroep “Oorlog is geen Oplossing – Enschede” een debatavond onder de titel “De waarheid over Syrië”. Aanleiding is de eenzijdige benadering in politiek en media waar, ondanks het sterk veranderde karakter van de opstand en de oppositie in Syrische, die oppositie nog altijd als “good guys” bestempeld worden die eigenlijk de nieuwe Syrische regering zouden moeten vormen en de Syrische regering als “bad guys” die beter gisteren dan vandaag het veld kan ruimen of uit het veld geruimd moet worden. Hoe verhoudt deze benadering zich tot wat er werkelijk in Syrië gaande is? Tot de werkelijkheid die veel Syriërs in Syrië en in Nederland ervaren en tot de zorgen die zij zich over de toekomst van hun land maken. Is er nog hoop voor een seculier Syrië waarin plek is voor diverse etnische en religieuze minderheden?
Toen André Abdallah van het met de Syrische oppositie sympathiserend Syrisch Comité tijdens de door Syria’s Request op 19 april jl. georganiseerde dialoogavond meldde dat dit comité de volgende dag een gesprek organiseerde tussen vertegenwoordigers van de Syrisch Nationale Raad en de Koerdische Nationale Raad met Tweede Kamerleden waaronder Harry van Bommel, was dat aanleiding voor Sonja van den Ende om haar partijgenoot uit te nodigen om ook eens te komen luisteren naar Syriërs met een ander verhaal. Hij nam de uitnodiging aan en vanuit de initiatiefgroep “Oorlog is geen Oplossing” Enschede werden vervolgens een aantal Syriërs en vertegenwoordigers van Syrische organisaties uitgenodigd die in verschillende gradaties kritisch staan tegenover de aard en doelstellingen van de Syrische oppositie en zich zorgen maken over de seculiere staat.
Aanvankelijk werden zij gepresenteerd als “Syrische alawieten en christenen” maar tijdens een voorbereidings-gesprek op zaterdag 18 mei jl, waar overigens slechts twee van de zes uitgenodigde Syrische sprekers aanwezig konden zijn, werd door deze twee benadrukt dat zij juist niet wilden meedoen aan het beeld waarin de strijd in Syrië als een sektarische strijd of etno-religieuze oorlog wordt neergezet. Tenminste één van de sprekers gaf ook aan kind uit een gemengd huwelijk te zijn (vader soenniet, moeder alawitische) en deze twee families niet tegen elkaar uit te willen spelen. Naast de sprekers die op 27 mei in het SDO-gebouw optraden zou ook Sheruan Hassan van de (Syrisch-Koerdische) Democratic Union Party (PYD) spreken, maar deze was op het allerlaatste moment ziek geworden. Wel aanwezig waren Aziz Beth Aho van de Aramese Beweging voor Mensenrechten, Layal Chaker en Ali Mahmoud die beiden spraken op persoonlijke titel, Sanaa Mohammed van de groep “Syriërs en Nederlandse vrienden van Syrië” en Sanherib Korkis van het Comité Syrian in Nederland.
Achter de tafel v.l.n.r. Sanaa Mohammed, Layal Chaker, Aziz Beth Aho, Harry van Bommel, Sanherib Korkis en Ali Mahmoud
In zijn inleiding gaf Van Bommel zich volledig te kunnen vinden in de naam van de organisatie: “Oorlog is geen Oplossing”. Dat geldt ook voor Syrië. Een oplossing kan alleen aan de onderhandelingstafel bereikt worden. Daarom moet je ook geen wapens leveren; niet aan de oppositie maar ook niet aan de regering. De SP was ook de enige linkse partij die tegen de stationering van Nederlandse Patriot-raketten langs de Turkse grens met Syrië heeft gestemd. De strijd in Syrië is inmiddels verworden tot een gewelddadig belangenconflict van anderen waarbij het ook niet om de belangen van de Syrische bevolking zelf gaat, maar om doelen van andere machthebbers. In Syrië is volgens Van Bommel geen sprake van good guys en bad guys. Er worden aan alle kanten misdaden begaan en de hele Syrische bevolking is daarvan het slachtoffer. Hij neemt waar dat waar enkele jaren geleden nog enkel, ook door Syriërs zelf, over “Syriërs” werd gesproken, het tegenwoordig alleen nog maar over soennieten, alawieten en christenen gaat. Een vergelijking met Bosnië dringt zich op.
Van de etnische gemeenschappen in Syrië kunnen de Koerden wel aardig voor zichzelf zorgen, is de waarneming van Van Bommel. “Hun geschiedenis is geschreven in bloed.” Van Bommel was onlangs nog in Iraaks Koerdistan is was onder de indruk van de inspanningen die de Autonome Koerdische regering van Barzani leverde om Syrische vluchtelingen op te vangen. Tegelijkertijd trainen ze ook Syrische Koerden om aan de strijd in Syrië deel te nemen. Van Bommel vreest dat de vraag of een seculier Syrië nog mogelijk is na de val van Assad met “nee” beantwoord moet worden. Daarvoor is de religieuze agenda van de landen die zich met de strijd bemoeien te groot. Het zal een belangrijk punt moeten zijn tijdens de onderhandelingen tussen regering en oppositie die volgende maand in Genève zullen plaatsvinden. Ook de internationale gemeenschap zal zich daar bij die onderhandelingen sterk voor moeten maken.
Als het om de rol van de internationale gemeenschap en meer in het bijzonder om die van Europa gaat, dan wil Van Bommel nog wel kwijt dat Europa veel te snel heeft gezegd dat Assad van het toneel moet verdwijnen. Dat ontneemt je vervolgens elke positie als mogelijk onderhandelaar. Een dik jaar later stapelde Europa daar nog een fout bovenop door de Syrische Oppositie Coalitie te erkennen als legitieme vertegenwoordiger van de Syrische bevolking in plaats van de Syrische regering. Door zo onomwonden partij te kiezen kan Europa feitelijk geen bemiddelende rol meer spelen in het conflict terwijl ze inmiddels moet erkennen dat dit alleen aan de onderhandelingstafel opgelost kan worden. Van Bommel is wel blij dat Europa nu kiest voor die onderhandelingstafel en niet het advies van IKV Pax Christi overneemt om een no fly zone af te gaan dwingen. Dat is pure oorloghitserij. Voor wat betreft die internationale conferentie meent Van Bommel dat, wil deze echt resultaat kunnen hebben, alle betrokken partijen daar aan tafel moeten zitten. Dus ook Iran. Een panklare oplossing ziet Van Bommel niet. Het zou al heel wat zijn als tijdens de conferentie afspraken gemaakt zouden kunnen worden hoe de humanitaire nood van de burgerbevolking te kunnen bestrijden.
Aziz Beth Aho van de Aramese Beweging voor Mensenrechten (ABM) dankt Van Bommel niet alleen voor zijn aanwezigheid hier, maar ook voor de Kamervragen die deze een paar weken geleden op aangeven van ABM met een aantal collega’s heeft gesteld over de ontvoering van twee bisschoppen van Aleppo. Als Arameeër afkomstig van de Turkse kant van de grens met Syrië was Beth Aho altijd jaloers op de vrijheden die de christenen in Syrië hadden. In Syrië waren ook christelijke feestdagen nationale feestdagen en werd ook de bouw van kerken door de overheid gefinancierd. Van die jaloezie is nu niets meer over. Hij benadrukt dat in een oorlog alle bevolkingsgroepen te lijden hebben, maar meent dat de christenen in Syrië het het meest te verduren hebben. De meeste christenen in Syrië willen geen partij kiezen en willen ook niet naar de wapenen grijpen; ze zijn pacifistisch. Maar daardoor zijn ze ook een gemakkelijk doelwit voor de groepen die dat wel partij kiezen en naar de wapenen grijpen. Daar komt bij dat christenen in het Midden-Oosten door de rest van de bevolking worden geassocieerd met het veelal gehate Westen en in Syrië bovendien met de regering van Assad.
Binnen de strijdende oppositie in Syrië hebben de soennitische extremisten een steeds dominantere rol gekregen en in hun agenda is geen plaats voor christenen, voor alawieten en ook niet voor gematigde soennieten. Namens ABM bepleit hij een pluriforme samenleving in een ongedeeld Syrië. Daarop zouden we ons moeten richten en niet voor de vraag of je voor of tegen regering of oppositie bent.


Layal Chaker, die als Syrische op persoonlijke titel spreekt, benadrukt dat het conflict in Syrië complex is en niet op zichzelf staat maar verbonden is met een ingewikkeld machtsspel in de regio. De media en voor een deel ook de politici hebben echter liever een simpel verhaal: een dictator en vreedzame betogingen die gewelddadiger worden naarmate de dictator met geweld op de vreedzame betogers reageert. Er zijn echter genoeg bewijzen dat vanaf het begin militante groepen aan de betogingen deelnamen en dat, met name vanuit Qatar en Saoedi-Arabië, al langer aan de voorbereidingen van een gewapende opstand was gewerkt. Hoe anders
zouden demonstrerende burgers zo gemakkelijk aan wapens kunnen zijn gekomen in een volledig gecontroleerde staat?
Een andere onterechte simplificatie is dat er gevochten zou worden tussen twee partijen: regering en oppositie. Maar er zijn tenminste 30 partijen die ook onderling slaags zijn. In het begin was er ook een seculiere oppositie, maar deze is inmiddels volledig overschaduwd door de oppositie die een fundamentalistische agenda heeft. De jihadisten vormen op dit moment de ruggengraat van de gewapende oppositie. We kijken in Nederland met verbazing naar moslim-jongeren die zich door bepaalde predikers laten misleiden, maar in Syrië is het niet anders: ook daar worden jongeren opgehitst en misleid. Als Van Bommel het heeft over onderhandelen, moet hij haar toch eens uitleggen hoe je kunt onderhandelen met terroristen. En tegen Beth Aho zegt ze dat niet alleen christenen te lijden hebben onder de gevechten. In het Syrische leger dienen Syriërs van alle bevolkingsgroepen (soennieten, christenen en alawieten) en bombardementen treffen alle burgers en maken geen onderscheid naar etniciteit of religie. We moeten niet meegaan in het onderscheid dat anderen steeds willen maken tussen verschillende Syriërs.
Volgens Chaker maakten de eerste beelden van de opstand al duidelijk wat er werkelijk aan de hand was maar wilden onze politici die werkelijkheid niet zien en ging ze liever mee in het simpele verhaal van vreedzame betogingen tegen een brute dictator, los van wat er geopolitiek aan belangen van regionale en mondiale machten op het spel stond. Wat haar vooral tegen is gevallen is dat ook linkse partijen, inclusief de partij van Van Bommel, in het begin onomwonden vóór de oppositie heeft gekozen en daar eigenlijk nog steeds voor kiest.
Ali Mahmoud spreekt ook als Syriër op persoonlijke titel. Hij is wetenschapper, in Syrië opgeleid. Veel van zijn vrienden en collega’s die in Syrië zijn blijven wonen hadden aanvankelijk een leven waar je als wetenschapper in het Westen alleen maar van kunt dromen, maar staan nu bloot aan bedreigingen. Velen, waaronder ook de meeste artsen in Syrië, zijn inmiddels het land ontvlucht. Anderen, waaronder vrienden van Mahmoud, zijn ontvoerd en vermoord. Eerder zijn de twee ontvoerde bisschoppen van Aleppo genoemd, maar zij staan voor honderden vooraanstaande Syriërs die hetzelfde lot hebben moeten ondergaan. Oorlog en terrorisme kennen geen geloof en ook geen grenzen. Het is één grote vernietiging van een rijke Syrische cultuur. In Aleppo zijn 200 moskeeën vernietigd, om over de kerken maar te zwijgen. De hele infrastructuur is kapot, universiteiten vernield en geplunderd.
Er zijn verhalen en beelden van de meest verschrikkelijke verminkingen die mensen worden toegebracht, maar die beelden willen we hier niet zien en worden door de media niet uitgezonden. Van een brute moord in Londen lijken we echter niet genoeg beelden voorgeschoteld te kunnen krijgen. Dat soort beelden worden in Syrië dagelijks gemaakt. Waarom vinden we het ene wreed en sluiten we de ogen voor het andere? Waarom blijft Nederland de VS en het VK steunen in hun steun aan de oppositie? In Mali voert het Westen oorlog tegen dezelfde jihadistiche groepen die ze in Syrië steunt. Dat in Syrië veel mensen Assad steunen wordt in het Westen door politiek en media steevast in twijfel getrokken. Massale demonstraties pro Assad worden niet uitgezonden. Waarom niet? Past het niet in het plaatje?
Sanaa Mohammed van de groep “Syriërs en Nederlandse vrienden van Syrië” wil vanavond vooral een lans breken voor de positie van Syrische vrouwen. Analoog aan het verhaal van Beth Aho dat christenen een grote vrijheid hadden in Syrië, stelt zij dat het met de vrouwenrechten ook goed gesteld was in Syrië. Over de toekomst daarvan moet je je nu grote zorgen maken. In de door de oppositie beheerste gebieden is de sluier verplicht en in vluchtelingenkampen zijn de vrouwen hun leven niet zeker.
Volgens haar wist iedereen aan het begin van de opstand wat er aan de hand was in Syrië, maar minister Rosenthal en andere westerse politici meenden het beter te weten. Waarom die arrogantie? Als je wil weten wat het christendom inhoudt, moet je bij de Arameeërs zijn: ben hen ligt de bakermat van het christendom. Waarom hoor je niets over de plundering door Turkije van de hele industrie van Aleppo? Met hele vrachtauto-kolonnes werden complete fabrieken en andere productiemiddelen de grens over gezet. Doelbewust lijkt de internationale gemeenschap slechts één kant van de zaak te willen zien.
Sanherib Korkis van het Comité Syrian in Nederland is de laatste spreker. Het Comité is ruim twee jaar geleden door Syrische Nederlanders met uiteenlopende achtergronden opgericht uit frustratie over de eenzijdigheid van de berichtgeving over de gebeurtenissen in Syrië. Het is niet zo dat alleen Qatar en Saoedi-Arabië achter de militaire steun aan de oppositie zitten. Beide landen produceren zelf geen wapens; die komen uit het Westen. In feite levert het Westen dus al wapens aan de oppositie, ook al is er wapenembargo. Korkis pleit ervoor om alle sancties tegen Syrië op te heffen. Uiteindelijk is vooral de burgerbevolking hiervan het slachtoffer.
Het Westen zou, volgens Korkis, onder ogen moeten zien, dat de strijd in Syrië geen strijd om democratisering is maar feitelijk een terrorismeprobleem dat veel breder is dan Syrië. Dàt zou het Westen aan moeten pakken in plaats van dat ze de Syrische bevolking aanpakt.
De discussie begon met een spervuur aan vragen aan Van Bommel. Waarom probeert het Westen de bemoeienis van Qatar en Saoedi-Arabië niet tegen te gaan? Omdat deze twee landen bondgenoten van het Westen zijn in de olierijke Golfregio. Waarom kunnen in Syrië geen medicijnen meer ingevoerd worden? Dat is onbedoeld gevolg van de opgelegde sancties om de positie van de regering te verzwakken, waar misschien nog een keer naar gekeken moet worden. Waarom kan Artsen zonder Grenzen zijn werk niet doen in Syrië? Omdat er maar weinig echt veilige gebieden in Syrië zijn en zij zich, zoals alle hulporganisaties, niet willen laten beschermen door één van de strijdende partijen omdat ze daardoor hun neutraliteit verliezen.
Een van de ‘autochtone’ aanwezigen stelt een echte “newsjunk” te zijn en altijd het idee te hebben gehad redelijk op de hoogte te zijn van wat er in Syrië aan de hand is. Vanavond hoorde hij echter heel veel dingen die voor hem volslagen nieuw waren en soms ook een heel ander beeld oproepen. Volgens Van Bommel heeft dat te maken met de keuze van de massamedia om de werkelijkheid in eenvoudige schema’s te plaatsen. Een andere ‘autochtone’ aanwezig stelt vervolgens dat de publieke omroep zich dan schandalig gedraagd. Hij beschouwt zich bepaald niet als “links” en vraagt zich ook af of zijn belastingcenten dan niet beter gebruikt kunnen worden.
Iemand anders vraagt naar de wapentransporten via Turkije. Van Bommel geeft aan deze bij de minister aan de orde te hebben gesteld, maar dat deze, terwijl er genoeg berichten over deze wapentransporten zijn, stelt dat hij de waarheid van die geruchten niet kan bevestigden. Volgens Van Bommel wil het Westen deze transporten gewoon niet zien en Turkije er dus niet op aan hoeven spreken. Over de rol van Israël stelt hij dat de Israëlische regering helemaal geobsedeerd is door Iran en dit land volledig wil isoleren. Syrië is de laatste bondgenoot van Iran in de regio, dus de val van Assad wordt door Israël als hun belang gezien. Israëlische bombardementen op Syrië zijn natuurlijk volstrekt onaanvaardbaar en de Hoge Commissaris voor Buitenlandse Zaken van de Europese Unie, mevrouw Ashton, heeft deze ook wel veroordeeld, maar daar blijft het dan ook bij. Gevraagd naar de industriële plundering van Aleppo door Turkije zegt Van Bommel daar vanavond voor het eerst van te horen. Hij zou hier graag nadere informatie over verkrijgen zodat hij Kamervragen kan stellen. Van diverse zijden wordt hem gewezen op het bestaan van verschillende bronnen.
Een volgende spreker uit de zaal wil de gerichtheid op Van Bommel doorbreken en vraagt het volledige panel of zij van mening zijn dat Assad zich kandidaat zou mogen stellen voor de geplande presidentsverkiezingen in 2014. Mohammed vraagt zich af “waarom niet?”. Chaker beantwoordt de vraag of hij mee mag doen met “ja”, maar de vraag of zij dan ook op hem zou stemmen met “nee”. Beth Aho meent dat in een democratie iedereen aan de verkiezingen mee zou moeten kunnen doen: zowel als kiezer als als verkiesbare. Van Bommel vindt dat hij daar als Nederlands parlementariër niets over te zeggen heeft en dat dat iets is voor de Syriërs en voor de onderhandelingen die komende maand, hopelijk, in Genève plaats zullen vinden. Korkis verwacht eigenlijk niet dat Assad zich kandidaat zal stellen, maar mocht hij dat wel doen dan zou hij ook op hem stemmen. Mahmoud wijst op een recent onderzoek van een instelling die in Qatar is gevestigd en dus niet verdacht kan worden van Assad-sympathieën waaruit zou blijken 75% van de bevolking van de steden in Syrië achter Assad staat.
Aan Van Bommel zijn inmiddels weer nieuwe vragen gesteld. Hoe zit het met het toestaan van olieleveranties aan de Syrische oppositie terwijl olieleveranties aan de Syrische regering nog steeds verboden zijn? Heeft dat iets te maken met het feit dat de (inmiddels afgetreden) voorzitter van de Coalitie van Syrische oppositiegroepen, Moaz al Khatib, oud-werknemer van Shell is geweest? Van die olieleveranties weet Van Bommel niets en hij ontvangt daar ook graag aanvullende informatie over. Waarom wordt Syrië verweten bondgenoot van Iran te zijn? Mag een land zelf bepalen met wie het vriendschappelijke betrekkingen wil onderhouden? Natuurlijk.
Chaker heeft Van Bommel horen zeggen dat de Nederlandse politiek twee jaar geleden een bepaald beeld had van de gebeurtenissen in Syrië op basis waarvan het maatregelen instelde, waaronder een olieboycot, en dat dit beeld twee jaar later wel wat bijgesteld is. Is dat dan geen aanleiding om ook de ingestelde maatregelen te herzien? Volgens Van Bommel ligt dat niet zo simpel. Als je eenmaal maatregelen hebt genomen om bijvoorbeeld de Syrische regering onder druk te zetten, dan kun je die niet zomaar opheffen omdat je dan feitelijk de boodschap afgeeft dat de Syrische regering een beloning verdient. Maatregelen die je nu misschien niet zou nemen, hef je niet zomaar op als je ze in het verleden wel genomen hebt. Verder kan Nederland in z’n eentje niet zoveel. Alles van enig belang zou in Europees verband moeten plaatsvinden. Een veroordeling door Europa van de wapenleveranties via Turkije zou misschien tot de mogelijkheden kunnen behoren die Nederland op gang zou kunnen brengen.
Er kwamen vragen over de positie van vrouwen in vluchtelingenkampen maar ook in Syrië zelf. Verkrachtingen, gedwongen prostitutie en gedwongen kindhuwelijken zijn aan de orde van de dag. Kan de internationale gemeenschap daar niet iets aan doen, met name in de vluchtelingenkampen buiten Syrië die immers mede onder haar verantwoordelijkheid vallen? Van Bommel wijst in eerste instantie op de enorme problemen van deze kampen zelf en van de buurlanden van Syrië waar deze kampen gevestigd zijn. In Libanon is inmiddels 25% van de bevolking vluchteling van buiten Libanon. Dat kun je je bijna niet voorstellen. In Iraaks Koerdistan bezocht hij een kamp waar veel mee mensen waren gevestigd dan volgens de normen van de UNHCR mocht. Onder dat soort omstandigheden komen misstanden voor. Hem wordt gewezen op het systematische karakter ervan. Ook hierover wil hij dan graag nadere informatie.
Beth Aho roept de aanwezigen op om dat via de ABM te doen. Deze organisatie heeft de afgelopen periode vaker verhalen over omstandigheden in vluchtelingenkampen verzameld en bij de politiek aan de orde gesteld waarop Kamervragen werden gesteld en er in die vluchtelingenkampen ook echt iets veranderde. Ook christelijke vluchtelingen voelden zich niet veilig in de verschillende kampen in Turkije en voor hen is inmiddels een apart, christelijk vluchtelingenkamp ingericht.
Een laatste gerichte vraag aan Van Bommel is waarom inzake Syrië alleen maar in termen van sancties en militaire acties wordt gedacht. De vragensteller heeft ervaren dat er nauwelijks aandacht is voor meer vreedzame, pacifistische maatregelen zoals het zenden van waarnemers naar Syrië en het inroepen van het internationaal recht. Vragensteller kreeg hier bij IKV Pax Christi de handen ook al niet op elkaar. Volgens Van Bommel zijn daar de pacifisten ook al lang verdwenen. Het probleem met de voorgestelde maatregelen is dat je de medewerking van Syrië nodig hebt. Er waren in het begin internationale waarnemers in Syrië maar deze konden na enige tijd hun werk niet meer naar behoren doen en zijn toen vertrokken. En voor de activering van het internationaal strafhof heb je een VN Veiligheidsraadsresolutie nodig omdat Syrië niet bij het strafhof is aangesloten. En de veiligheidsraad is hopeloos verdeeld.
Inmiddels zijn we aan een soort slotronde toegekomen. Eén van de aanwezigen vraagt zich af waarom de linkse politieke partijen weer zo in de val hebben kunnen lopen. Een ander meent dat Europa door het steunen van de jihadistische oppositie in Syrië mag vrezen dat deze jihadisten het binnenkort op Europa zelf verzien hebben en Syrië daarbij als uitvalsbasis gebruiken. Een derde zag vanavond wel televisie-camera’s van een Turks en Koerdisch tv-station, maar zag wederom geen enkele journalist van de regionale media. Zo komt het verhaal dat
hier vanavond verteld wordt, nooit verder dan de muren van het SDO-gebouw. Ze stelt voor om via een open brief een klacht in te dienen bij de media.
De avond wordt rond half elf afgesloten met een laatste rondje langs de panelleden. Mohammed stelt dat haar liefste wens zou zijn dat de mensen op de hoogte zijn van wat er daadwerkelijk gaande is in Syrië. Chaker is blij dat er vanavond zoveel mensen waren en hoopt dat Syrië geen tweede Irak zal worden. Beth Aho meldt dat ABM de Nederlandse politiek zal blijven bestoken met informatie en pleidooien waar de mensenrechten in het geding zijn. Die mensenrechten vormen de enige partij waarvoor je zou moeten kiezen. Van Bommel hoopt dat de waarheid over Syrië eens boven tafel mag komen samengesteld vanuit de verschillende waarheden die in omloop zijn en waarvan hij er vanavond een aantal heeft gehoord die inderdaad te weinig aan bod komen. Korkis vraag Van Bommel of de politiek niet iets zou kunnen doen tegen de vooringenomenheid van de pers, maar volgens Van Bommel kan de politiek zich niet bemoeien met de inhoud van de media. Je zult gewoon zelf moeten zorgen dat je wel gehoord wordt. Mahmoud wil alle aanwezigen danken voor hun aanwezigheid en hoopt in contact te kunnen blijven.
En zo eindigde na ruim drie uur een bijeenkomst die begon en eindigde met de eenzijdigheid van het beeld dat velen hebben over de gebeurtenissen in Syrië. Onder de (circa 100) aanwezigen waren overigens aanmerkelijk meer ‘autochtone’ Nederlanders dan bij eerdere bijeenkomsten die “Oorlog is geen Oplossing”, “Syria’s Request” of een verwante gelegenheidscoalitie de afgelopen maanden over Syrië hebben georganiseerd. Des te meer viel inderdaad de volstrekte afwezigheid van regionale media op; zeker ook in relatie met de aanwezige Turkse en Koerdische televisiezenders. Er wordt nog gekeken naar een reactie in de richting van die regionale media.
Hoewel het was uitgelegd, kwamen er in de wandelgangen van een aantal aanwezigen wel opmerkingen over de eenzijdigheid van het panel op deze bijeenkomst. Ik denk dat de eerdere titel “Een Ander Syrisch Geluid” ook duidelijker had gemaakt wat het karakter van de bijeenkomst was dan de uiteindelijke titel “De waarheid over Syrië” waartoe tijdens de voorbereidingsbijeenkomst van 18 mei jl. werd besloten. Een vertegenwoordiger van de, met de Syrische oppositie samenwerkende, Koerdische Nationale Raad die ik tijdens de pauze wel het woord had beloofd, ging aan het begin van de discussie toch weg. Het is een idee om hem en dan ook een vertegenwoordiger van wegens ziekte afwezige (Syrisch-Koerdische) Democratic Union Party uit te nodigen voor een aparte avond over de specifieke situatie in de Koerdische gebieden van Syrië waarbij dan eventueel ook de groep christenen uit Hassaka betrokken zou kunnen worden. Een dergelijke avond zou dan eerder door Syria’s Request georganiseerd moeten worden.
Tijdens de bijeenkomst werd op verzoek van het Comité Syrian in Nederland aangekondigd dat op donderdagavond 30 mei a.s. van 19 tot 21 uur op het Ei van Ko een solidariteitsactie zal worden gehouden met de twee, één maand eerder, ontvoerde bisschoppen van Aleppo als symbool voor de honderden ontvoeringen van vooraanstaande Syriërs die in Syrië plaatsvinden èn als protest tegen het vrijwel geheel stilzwijgen van deze ontvoeringen door de Nederlandse media.
Tot slot bleek ongeveer anderhalf uur na afloop van de bijeenkomst dat de Europese ministers van Buitenlandse Zaken diezelfde avond een besluit hadden genomen dat haaks stond op de tijdens onze bijeenkomst gehouden pleidooien. Ze besloten om het wapenembargo op te heffen en alle andere sancties tegen Syrië in stand te houden.

Jan Schaake

28 mei 2013

 

 
 

 

 

 

*****

Wat betreft de voortgang van de hulpactie kunt u lezen via de tab "Syria's Request" bovenaan

 

Hulpactie Syria’s Request

Verslag verkoop artikelen, in het kader van Syria's Request op 30 april 2013:

Hoewel we gisteren misschien niet op de meest optimale plek stonden, bleken we in de loop van de dag wel het een en ander te hebben kunnen verkopen en aan het eind van de dag met ons allen dus ook nog een aardig bedrag voor Syria’s Request Hulpactie in te hebben gezameld. Hoeveel precies is niet duidelijk: er zijn vijf geldpotjes in gebruik geweest en deze zijn niet opnieuw te sluiten. Drie van de vijf voelen echter tamelijk zwaar aan en er is voor € 60 aan papiergeld apart gelegd. Mij lijkt de schatting gerechtvaardigd dat we voor € 100 tot € 150 hebben ingezameld.

De koekjes gingen het beste (dank aan alle bakkers en baksters), de boekjes het slechtste. De kinderspullen gingen ook vrij goed.

(meer foto's van de verkoop: zie tabblad Foto's)

Verdere informatie over Syria's Request:

Al bijna twee jaar woedt in Syrië een nietsontziende burgeroorlog. De gewone burgers in Syrië zijn daarvan het slachtoffer. Minimaal. 70.000 doden, een veelvoud aan gewonden, 2,5 miljoen vluchtelingen waarvan 500.000 naar de omringende landen terwijl 2 miljoen Syriërs een relatief veilig heenkomen heeft moeten zoeken in eigen land. Anderen kunnen of durven hun huis niet te verlaten. Brood, water, brandstof: aan alles is gebrek. En internationale hulporganisaties kunnen deze mensen niet bereiken.
 

Eigen contacten in Syrië

In Enschede en omgeving wonen ongeveer 10.000 mensen afkomstig uit Syrië. De meesten van hen zijn (van huis uit) christen of alawiet. Via contacten met familie en vrienden in Syrië weten zij waar de noden het grootst zijn. Inmiddels is vanuit deze gemeenschap een aantal, kleinschalige hulpacties op gang gekomen. De betreffende mensen en organisaties stellen zich garant dat de hier in Twente ingezamelde gelden en goederen ook bij de behoeftigen in Syrië terecht komen.
Breed samenwerkingsverband
Aan het begin van 2013 hebben enkele migranten-, kerkelijke en vredesorganisaties in Enschede en Hengelo het initiatief genomen om tot een gezamenlijke campagne om de verschillende regionale hulpacties onder de aandacht te brengen van grotere delen van de Enschedese, Hengelose en Twentse bevolking. Ook het aantal binnen deze campagne samenwerkende organisaties zal zich in de loop van 2013 geleidelijk uitbreiden. Maar we zijn alvast begonnen, want in Syrië kunnen ze niet wachten:

 

Contactgegevens


Contact opnemen kan via : Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .
Via de e-mail kunt u ook een gedichtenbundel (à € 6) ‘Woorden van Hoop, een toekomst voor Syrië’ bestellen.
Uw financiële bijdrage kunt u overmaken op rekening-nummer 7667732 ten name van de Samenwerkende Democratische Organisaties.
Uw goederen kunt u op zondag tot en met vrijdag tussen 11 en 17 uur afleveren bij het verenigingsgebouw van SDO, Hoog en Droog 25 te Enschede of op donderdag tot en met zondag eveneens tussen 11 en 17 uur bij het verenigingsgebouw van TAAB, Groenhofstraat 45A te Hengelo (op andere tijdstippen na telefonische afspraak via 06-55143488 of 06-47141040)
Zie verder hieronder

Colofon

Via de directe contacten tussen Syrische organisaties in Twente en in Syrië komen de door u geschonken gelden en goederen bij Syriërs terecht met verschillende etnische, religieuze en politieke achtergronden. Alle Syrische burgers, ongeacht hun achtergrond, zijn slachtoffer van het geweld en de schaarste in Syrië. Bovendien hebben ze niet voor hun etnische en religieuze achtergrond maar veelal ook niet in deze oorlogssituatie in alle vrijheid voor hun politieke opstelling kunnen kiezen.
Ondersteunende organisaties
Bij de start van deze hulpactie wordt deze ondersteund door de Aramese Beweging voor Mensenrechten, Enschede voor Vrede, de werkgroep KerkinActie van de Protestantse Gemeente Enschede, de Oud-Katholieke Kerk Twente, de Rooms-Katholieke parochie St.Jacobus de Meerdere, de Samenwerkende Democratische Orga-nisaties, de Sint Georges Hassaka Vereniging, de Turks-Mediterrane Alawitische Vereniging (TAAB) en De Wonne. De meest actuele lijst staat op onze website.

 

 

Help IN Syrië. NU!

 

 

Meer informatie kunt u vinden op onze website http://syriasrequest.blogspot.nl/

U kunt contact met ons opnemen via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .

Uw financiële bijdrage kunt u overmaken op rekeningnummer 7667732

t.n.v. Samenwerkende Democratiesche Organisatie inzake Syria’s Request

Uw goederen kunt u op zondag tot en met vrijdag tussen 11 en 17 uur afleveren bij het verenigingsgebouw van SDO, Hoog en Droog 25 te Enschede of

op vrijdag tot en met zondag tussen 11 en 17 uur bij het verenigingsgebouw van TAAB,

Groenhofstraat 45A te Hengelo (op andere tijdstippen na telefonische afspraak via 06-55143488 of 06-47141040)

 
Lees meer...